Bardzo długo zajęłaby opowieść o Historii chirurgii plastycznej. Niektórzy jej narodziny datują już w starożytności, inni natomiast uznają wiek XIX za jej początek. Niezależnie od daty ta opowieść nie jest pozbawiona dreszczyku emocji.

Współczesna chirurgia plastyczna jest bardzo rozwinięta jednak nie stało się to z dnia na dzień. Poszukiwanie piękna i nieustanne poprawianie natury to nie wymysł XXI wieku
Pogoń za wydłużaniem życia rozpoczęła się w starożytnym Egipcie. Już w czasach faraonów dokładano wszelkiej staranności, aby w zaświatach ciało zmarłej osoby prezentowało się z jak najlepszej strony. Ci, który stracili kończyny lub inne części ciała za życia, dostawali nowe kończyny czy nosy, często z drewna, metalu lub innych dostępnych materiałów I nie musieli się dłużej martwić o swoje życie pozagrobowe.

Już około I w. p.n.e. za czasów Greków i Rzymian lekarze używali metod chirurgicznych w celu zmiany wyglądu ciała. W tamtych czasach istniała już technika usuwania blizn, a sam Hipokrates był autorem techniki przenoszenia płatów skórnych.

Warto tu wspomnieć o Nazwie ‘chirurgia plastyczna’, która wywodzi się z greckiego „plastikos” co w dosłownym tłumaczeniu znaczy formować, a nie jakby mogło się wydawać tworzyć coś sztucznego.
Idąc dalej napotykamy czasy średniowiecza, zwanymi również ciemnymi wiekami. To czasu gdzie mało wiemy o rozwoju medycyny a w tym również i chirurgii. Prawdopodobnie było to spowodowane kościołem katolickim, który w tamtych czasach uznawał za bezbożne bezczeszczenie ludzkich zwłok. Kościół zakazał wtrącania się w ludzkie ciało oraz zakazał wykonywania sekcji zwłok do dnia dzisiejszego są nieskończonym źródłem wiedzy i informacji).

Rozwój medycyny w Europie to w XVI wieku przypisujemy włoskiemu lekarzowi, który zdołał zrekonstruować nos bazując na doświadczeniach Hipokratesa przeszczepiając go z płatów skóry pozyskanych z ramion. Jak na tamte czasy było to ogromne osiągnięcie nie tylko z powodu kościelnych restrykcji, ale również z powodu braku jakichkolwiek leków znieczulających… zabiegi musiały być bardzo bolesne.
Początek prawdziwej chirurgii plastycznej to XIX wiek, kiedy po raz pierwszy zaczęto wykonywać operacje, które miały tylko i wyłącznie poprawić wygląd a nie tak jak wcześniej wynikać z przesłanek zdrowotnych. W 1845 roku chirurg Johann Dieffenbach zasłynął operacją nosa, przeprowadzoną wyłącznie w celach estetycznych. W 1897 r. Alfred Pousson dokonał operacji zmniejszenia piersi. Natomiast pierwsza książka dotycząca chirurgii estetycznej powstała w 1907 roku. Medycyna estetyczna zaczęła przyspieszać.

Wojenne doświadczenia lekarzy umożliwiły wprowadzenie nowych technik zabiegowych. Również i tym razem zabiegi realizowane były nie w celu ratowania życia czy leczenia, ale do poprawiania urody. Znane gwiazdy show biznesu oraz inne zamożne osoby zaczęły korzystać z usług lekarzy chirurgów, choć nigdy do tego się nie przyznały, Marlenę Dietrich, Marilyn Monroe, są wśród tych osób.
Następne lata przyniosły wiele zmian. Operacje plastyczne I medycyn a estetyczna stały się bardzo popularnym i przystępnym sposobem na poprawienie natury i walkę z kompleksami. Choć niewiele jest osób publicznie mówiących o przebytych operacjach, coraz mniej osób ukrywa fakt poddania się zabiegom. Temat ten przestaje być już tabu, a coraz bardziej tolerancyjne społeczeństwo akceptuje tego typu sytuacje, jako normalne. Nie mamy już raczej do czynienia z przemykaniem chyłkiem wieczorami w tajemnicy przed mężem do gabinetu czy brania wielotygodniowego urlopu, żeby koleżanki z pracy przypadkiem nie zauważyły zasinień. Coraz więcej osób przyznaje się, że poprawiły opadające powieki, zrobiły lifting luźnej skóry po ciąży. Pacjentki I pacjenci przychodzą często z partnerami lub całymi rodzinami Jest to coraz częstsza tendencja.